در روزهاي دهم (عاشورا) و يازدهم محرم سالی که انقلاب در آن به پیروزی رسید، پس از آن تظاهرات عظيم عاشورائی، خبري به مردم رسيد. خبري تكان دهنده چون رعد كه با ناباوري مردم همراه بود.
در روز بیستم آذرماه 57 مصادف با عاشورای حسینی، يك درجه دار به نام اسماعيل سلامت بخش و سرباز وظيفه اميدي عابد كه قبلاً طرح حمله به پادگان لويزان را ريخته‌بودند و منتظر فرصت مناسبي جهت اين اقدام قهرمانانه خود بودند در ساعت 12 ظهر طرح از پيش ساخته خود را به مورد اجرا گذاشتند. آنها با سلاحهاي خود كه از قبل آماده كرده و فشنگ گذاري نموده بودند از درب غربي سالن ناهار خوري پادگان لويزان وارد شدند و به همه برپادادند. در اين موقع كليه افراد نظامي كه از امراي ارتش و درجه داران پادگان لويزان بودند يكباره به حالت خبردار ايستادند در همين لحظه اسماعيل سلامت بخش و اميدي عابد با يك عمل شجاعانه افراد حاضر در سلف سرويس را به رگبار گلوله بستند و خود با يك عمل ماهرانه خواستند از پادگان فرار نمايند ولي مأمورين ديگر پادگان با صداي شليك گلوله به آن محل شتافتند و آن دو را هدف گلوله‌هاي خود قرار دادند.
بدين ترتيب عده‌زيادي از افسران و درجه‌داران حاضر در ناهارخوري كشته و يا زخمي شدند.
با اين اقدام شجاعانه يكبار ديگر سربازان و درجه‌داران وفاداري خود را به نهضت مبارزه ملت ايران در راه ريشه كن كردن رژيم شاه مخلوع نشان دادند.

------------------------------------
بیشتر بخوانید: اینجـــا و اینجــــــــا

پی نوشت:
نام های بزرگی زینت بخش تاریخ سراسر افتخار خوی است. نام هائی که سهم نسل من از آن ها فقط! شنیدنشان است. بی انکه بدانند کسی که مدرسه ی محل تحصیل و یا پادگان محل خدمت و کوچه و خیابان محل سکونت شان به نام نامی او زینت داده شده که بوده و چه حماسه ای پشت آن نام خوابیده.
در زمانه ای که ما سایز کفش و دور کمر فلان بازیگر خارجی را از حفظیم، شرمندگی دارد ندانیم بزرگ مردان شهر ما چه حماسه هائی ساخته اند و چه افتخاراتی آفریده اند!
بیائید قدر داشته های غنی مان را بیشتر بدانیم!

====
پس نوشت:
این پست، نُه صدمین نوشته ی وبلاگ صبح بود...