دل من رآی تو دارد...
دوشنبه، ۱۴ تیرماه ۱۳۸۹

هربار هرکس را که می بینم عازم قبله است
دلم می لرزد و می سوزد ...
انگار که تابستان را ساخته اند برای عمره برای شبهای سی و چند درجه ای بیت... برای بدرقه و استقبال از زائر خانه ی خدا... برای بوی خوش خدا

فَمَن حَجَّ البَیت اَو اِعتَمَر فَلا جُناحَ عَلیهِ اَن یَطَّوَفَ بِهِما...

ارسال شده در بخش: آیه، سفر قبله، نوستالوژی