از واكنش هاي جذاب لذت ميبرم. گيرم سالي يكي دو بار اتفاق بيفتند ...
شده حتی سالی فقط یک بار! ولي به لذت اتفاق افتادنش مي ارزد.
وای که چه سخت روزگاری شده که جذابیت هایش منحصرند به حیله ی کلمه ها و حرف ها. آنهم اگر پا بدهد سالی یکی دو بار – فقط ! –
آی یوسف ِ عزیزِ سال های قحطی ما!
جام ما را باران کلمه ببار و پیمانه مان را کامل کن!
جان به لب ما یازده برادر خطاکار رسیده.
توبه ی مار می پذیری؟