ما استراتژي نبرد رو يا بلد نيستيم يا يادمون ندادن.
واسه ي همين هم هست كه اگه كل حرفائي رو كه تو اين دو سه هفته از مصاحبه شونده هاي صدا و سيما شنيديم رو ÷یاده کنیم رو کاغذ، همه ی حرفها و جملات خلاصه ميشن تو مرگ بر آمريكا و اسرائيل و محكوم كردن و حمايت كردن... و کل اون حرفها دو تا صفحه ی A4 رو پر نمی کنه و كسي از مردم كوچه و خيابون،‌ از دانش جو و طلبه و بازاري و ... دو خط تحليل راجع به مساله نداره!
دوست ندارم بگم:‌« حماس پيروز شد » يا كه مثلا شكست مفتضحانه ي اسرائيل چنين بود و چنان شد ...
نه حماس و حزب الله، كه همه ي جماعت خدا، هميشه ی خدا پيروزند!
دوست دارم بگم: ما شيعيان ِ بلا زده ي آخرالزماني،‌ يه نمه كم طاقتيم. وعده ي الهي هميشه محقق شده و کسی یادش نمیاد خدا خُلف وعده کرده باشه. ما عجله مون زياده.
ميوه بايد برسه بعد چيده شه. ميوه كال رو نه مي چينن و نه مي خورن!
بايد صبر كنيم تا از غوره ي دوري حضرت صاحب عليه السلام،‌ حلواي ظهور و شيريني پيروزي بر يهود ِ‌ عنود رو بسازيم و بچشيم...
وما النصر الا من عند الله!