گفت: آمريكا چند شركت روسي را به خاطر تحويل تجهيزات نظامي به ايران، سوريه و ونزوئلا تحريم كرد.
گفتم: چشم روسيه كور، دنده اش نرم،تا ديگه با آمريكا در صدور قطعنامه عليه ايران همكاري نكنه!
گفت: اين آمريكا عجب بي چشم و رو و نمك نشناسه! آنهمه التماس كرد تا موافقت روسيه را براي صدور قطعنامه عليه ايران جلب كنه و حالا كه كارش تموم شده مزد روسيه رو كف دستش ميذاره!
گفتم: چه عرض كنم؟! انگار مكالمه زير بين پوتين و بوش صورت گرفته، البته بعد از صدور قطعنامه كه ديگه خر آمريكا از پل گذشته و به روسيه احتياجي نداره...
پوتين: اي يار!
بوش: زهر مار!
پوتين: از عشق تو بيمارم.
بوش: برو بمير، مگه من پرستارم!
پوتين: از غم دوري تو دارم مي ميرم.
بوش: به جهنم! مگه من مرده شورم!
پوتين: اي نامرد نابكار مگه توي نامه ات به من ننوشته بودي كه تو نور چشم مني؟
بوش: اون نامه رو از قول موش كور نوشته بودم!